......เข้าค่าย
อ่า !! ได้เวลาอัพไดอารี่กันซักกะที
ก็มัวแต่เรียนไปตั้ง 2 วัน
แล้วอีก 3 ก็ไปเข้าค่าย หุหุ
55 หนีไปเข้าค่ายมา
ก็เพลิดเพลินดีเจง เจ๊ง
กับค่าย พุทธบุตร ในครั้งนี้
ก็ยกกองทัพนักเรียน ม.4 ทั้งชั้น
ไปตั้งฐานทัพชั่วคราวกันที่
วัดดอยท่าเสา อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์
ออกเดินทางเวลาโมงครึ่ง
โหยยย จัดของยางม่ายเส็จเลย
บ้านก็ใกล้ เดินไปโรงเรียนสายอีก
โดนเป็นประจำอ่ะ เรื่องนี้
ก็ได้นั่งท้ายเหมือนทุกๆ ครา
เออนะ ก็ไปไหนถ้าไปรถบัส ก็นั่งหลังเป็นปกติ
มานก็เห็นได้ทุกมุมของรถเลย
และที่สำคัญ คุยมันดี ตรงนั้นมันมุมคนเยอะไง
ไปถึงนะ เอาของไปเก็บๆ
วัดก็สะอาดดีอ่า ดูร่มรื่นๆ ใช้ได้ งุงิ ( '.' )
ตั้งแถวๆ ไปกินข้าวกาน
ได้เวลาเริ่มกระบวนการเข้าค่ายกันแล้วววว
เดินไปรับอาหารที่โรงครัว
ห้ามลากเท้า ส่งเสียงดัง ห้ามคุย ห้ามเล่น
ต้องเดินสำรวม มือสำรวม
เหวอออ!! แถวไหนทำม่ายได้ ก็ยืนรับแดดกันไป O..o
เอ้อ ตอนกินนะต้องท่องรำลึกบุญคุณข้าวด้วยอ่ะ
เหมือนทหารเด๊ะๆ
ยังสงสัยอยู่เหมือนกาน ว่าใช่วัดอ๊ะเป่า ??
ไม่ใช่ท่องดิ มานเป็นเหมือนเพลงอ่ะ
แล้วก็มีพูดขอบคุณแม่ครัวและชาวนาชาวไร่อีกหน่อยๆ
เหวอ ไอ้ตรงเพลงอ่ะ ที่นับนะ กินข้าวที่วัด 7 มื้อ
ก็ท่องไม่ถูกซักกะรอบ เฮ้อ เรานะเรา
แหม่ๆ คนอื่นก็ท่องม่ายค่อยจาล่าย เหมือนกาน งั้นก็คงไม่เปงไร
แล้ววันแรก มื้อแรกเล่ย ก็รับประทานข้าวอย่างเรียบร้อยไป
พอตอนกินน้ำอ่าเดะ เราก็กินไปๆ
น้ำหมดแก้ว ก็จะวางละ
เ ป๊ ง !!
เข้าใจมั้ยว่า เงียบมากอ่ะ ตอนกินกันอ่ะ
แล้วไม่ใช่อะไร เรากินอยู่ ใกล้ๆ พระอาจารย์
เหว๊ยยย เกือบจาซวยไปแล้วกรู
แต่ก็ต้องเก๊กหน้าไว้
เฮ่อๆ รอดตัวไป
วั น ที่ 2
นอนเมื่อวานเที่ยงคืน ครึ่ง
แหกขี้ตามาอาบน้ำ ตอน ตี3 ครึ่ง
ทั้งๆ ที่ความจริง วัดให้ตื่น ตี 4 ครึ่ง
กรูล่ะ โครต ง่วง
อาบเส็จไปนอนอีกแป๊บนึง แป๊บเดว จริงๆ
หลวงเพ่ เต่าก็เรียกให้ไปทำวัตร - สวดมนต์เช้า
โอ้ มายก็อด *O*
เราก็ว่าดีนะ สวดมนต์ตอนเช้าอ่ะ
โอย ยย แต่มานไม่ใช่จะดีแล้วล่ะค่ะ
เพราะมานต้องสวดสรภัณญะ
แต่ละอันนะ ยาว ยาววววว
สวดยากกก ไม่เคยพบเคยเจอ
ต้องนั่งพับเพียบ เรียบร้อยดั่งกับผ้าพับไว้
พอเปลี่ยนมานั่งขัดสมาธิ ก็ดี
แต่ดีแป๊บเดว แล้วมานก็ปวดหลัง ปวดแล้วปวดอีก
นั่งท่าไหนมานก็ปวดขา ปวดหลังไปหม๊ด
ดีจั๊ย ดีใจจบละ
นั่งสมาธิต่อ
นานแค่ไหนไม่รู้อ่ะ ที่รู้ๆ คือนานมากกกก
แล้วเข้าใจมั้ย ว่ามาน ง่วงอ่ะ ง่วง
นอนมาแค่ 3 ชม.
แล้วให้มานั่งสมาธิอ่า
ต้องหลับตา ทำจิตให้เป็นสมาธิ
หายใจ เข้าออก
5 นาที แรกเหมือนจะ OK
แต่หัว งึ่กๆ ไปได้ไงก็ก็ม่ายรุ
ไอ้เราก็พยาย๊าม พยายาม ทำให้ได้
แต่มานหัว มันไม่พยาม กับเราเลย
มันงึ่กๆ เรื่อย
เอ้อ เวลาพระอาจารย์ท่านกล่าว
แล้วให้พูดตาม
ประมานว่า แผ่เมตตาอารายเงี้ยนะ
โห่ ไอ้คำว่า เทอญ อ่ะ
มานนึกว่าจะจบใช่มั้ย
แล้วแกลากเสียงยาวไง
เหมือนจะจบแต่ แมร่ง ไม่ยอมจบซักที
กรูก็ร๊อ รอ
โครตเบื่ออ่ะ
ตอนบ่าย มีเข้าฐาน 4 ฐาน
ฐานแรก เอาพระจากไหนมาวะ
ขี้อาย โคดๆ
ไม่พูดไม่จา แต่ก็ไม่ใช่ว่าบึ้ง ตึง นะ
ก็พระแกัน่งอยู่บนเก้าอี้
ไม่พูด ซักที
พวกเราก็นั่งกันเปนแถวๆ รอจด ไปส่ง
แกพยายามจะพูดนะ แต่ก็ก็พูดได้ประมาน 3 คำอ่ะ
แล้วหน้าแกเงี้ย จะแบบว่าอายมากๆ
ขอโทดนะที่จะ พูดต่อไปอ่ะ
ให้นึกหน้ากระเทย อายอ่ะ
เหมือนแกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
แล้ว พระที่มาด้วยกันก็นั่งนิ่งไม่ช่วยอารายเล้ย
นั่งยิ้มอยู่ นั่นแหละ
พอพระแกพยายามพูด
พอแกพูดไปไดแล้ว เออนะ
ไอ้พวกเราที่จ้องมองอยู่นาน ด้วยความสงสัยอย่างแรง
ก็หลุด ก๊าก ออกมา
มานพยายามไม่ขำ อ่ะ
แต่มานก็ขำกานจนได้
เราก็พยามไม่ยิ้มากที่สุดอ่านะ
เก๊กกานเต็มที่ จดๆๆ ไม่มองหน้าพระอาจารย์
แล้วพระอาจารย์แกก็ไม่มองหน้าเราด้วยอ่านะ
มองแต่ พื้นหรือ ไม่ก็มองไปทางโน้น นี้ ม่าง
เหวอ สงสัย เพิ่งบวช
ตอนกลางคืน มีเทศน์เรื่อง มารดา
ช่างน่าเศร้า
แต่ตอนที่พระอาจารย์ acting เสียงอ่าไม่ร้องเลย
มัวคิดเรื่องไรอยุ่ก็ไม่รู้ รู้สึกตัวอีกที
เหมือนมันมีเสียงสูด ขี้มูกอ่า
ก็เออเริ่มฟังแต่มานก็ไม่วึ้งเท่าไร่ว่ะ
พระแก act เสียงมากไปอ่ะ จนทามให้เรา หมดมู้ด
แต่ก็น้ำตาร่วงจนได้อ่ะ
ตอนที่ให้นักเรียนทั้งๆ หลายออกไปพูดหน้าแถวอ่ะ
ก็มีตัวอย่างของเพื่อนๆ ที่เส้าๆ ทั้งนั้นเล่ย
บางคนร้องไห้ไป พูดไป
งี้กรูก็ร้องตามเลยอ่า
บางคนก็พูดโคดซึ้ง
เฮ่อๆ ชีวิตจริงของละคนมานน่าเส้าอย่างนี้นี่เอง
บางคนก็แบบว่า พูดไม่ออก จบไมค์แล้วร้องไห้ไปเลยอ่ะ
เราก็ร้องตามเค้าไปอีกรอบ เส้าไปด้วย
วั น ที่ 3
กินข้าวเส็จ ก็ล้างห้องน้ำวัดกันอีกซักรอบก่อนกลับ
ถือว่า ถ้าไม่ได้ล้างแล้วยังไม่ได้มา
แล้วมีพิธีทอดผ้าป่าสารภาพบาป
ให้เขียนบาปตั้งแต่เกิดที่เราทำอ่า
ส่วนมากก็บรรยายกานเต็มที่
บางคนก็เขียนไป บอกว่า
ด่าพ่อแม่ ดูดบุหรี่ กินเหล้า
เกือบจะตบพ่อแม่
ลองยาเสพติด แทบทุกชนิด
บางคนก็มีบอกว่า ชอบหลอกผู้หยิงให้ช้ำใจ
เอ้อไอ้เหี้ยนี่นะ อย่าให้เเห็นหน้า ไอ้เวรเอ๊ย
ก็วัดให้เขียนใส่กระดาษแผ่นน้อยอ่ะ ไม่ต้องเขียนชื่อ
ผู้หญิงบางคน เขียนถึงว่า มีอะไรกับ ผู้ชาย
โอ้โห กันทั้งวัด
ส่วนเราน่ะรึ ฮึๆ
ก็มีนะ เถียงพ่อแม่ นินทาครู ด่าครู
ลอกการบ้าน ลอกข้อสอบ
นั่งสมาธิแล้วหลับ
บางวัน น้ำลายแตกพองก็มี 5+
และอีกมากมาย จนถึงตบยุงอ่ะ
,,,>>>PS.
ก็มัวแต่เรียนไปตั้ง 2 วัน
แล้วอีก 3 ก็ไปเข้าค่าย หุหุ
55 หนีไปเข้าค่ายมา
ก็เพลิดเพลินดีเจง เจ๊ง
กับค่าย พุทธบุตร ในครั้งนี้
ก็ยกกองทัพนักเรียน ม.4 ทั้งชั้น
ไปตั้งฐานทัพชั่วคราวกันที่
วัดดอยท่าเสา อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์
ออกเดินทางเวลาโมงครึ่ง
โหยยย จัดของยางม่ายเส็จเลย
บ้านก็ใกล้ เดินไปโรงเรียนสายอีก
โดนเป็นประจำอ่ะ เรื่องนี้
ก็ได้นั่งท้ายเหมือนทุกๆ ครา
เออนะ ก็ไปไหนถ้าไปรถบัส ก็นั่งหลังเป็นปกติ
มานก็เห็นได้ทุกมุมของรถเลย
และที่สำคัญ คุยมันดี ตรงนั้นมันมุมคนเยอะไง
ไปถึงนะ เอาของไปเก็บๆ
วัดก็สะอาดดีอ่า ดูร่มรื่นๆ ใช้ได้ งุงิ ( '.' )
ตั้งแถวๆ ไปกินข้าวกาน
ได้เวลาเริ่มกระบวนการเข้าค่ายกันแล้วววว
เดินไปรับอาหารที่โรงครัว
ห้ามลากเท้า ส่งเสียงดัง ห้ามคุย ห้ามเล่น
ต้องเดินสำรวม มือสำรวม
เหวอออ!! แถวไหนทำม่ายได้ ก็ยืนรับแดดกันไป O..o
เอ้อ ตอนกินนะต้องท่องรำลึกบุญคุณข้าวด้วยอ่ะ
เหมือนทหารเด๊ะๆ
ยังสงสัยอยู่เหมือนกาน ว่าใช่วัดอ๊ะเป่า ??
ไม่ใช่ท่องดิ มานเป็นเหมือนเพลงอ่ะ
แล้วก็มีพูดขอบคุณแม่ครัวและชาวนาชาวไร่อีกหน่อยๆ
เหวอ ไอ้ตรงเพลงอ่ะ ที่นับนะ กินข้าวที่วัด 7 มื้อ
ก็ท่องไม่ถูกซักกะรอบ เฮ้อ เรานะเรา
แหม่ๆ คนอื่นก็ท่องม่ายค่อยจาล่าย เหมือนกาน งั้นก็คงไม่เปงไร
แล้ววันแรก มื้อแรกเล่ย ก็รับประทานข้าวอย่างเรียบร้อยไป
พอตอนกินน้ำอ่าเดะ เราก็กินไปๆ
น้ำหมดแก้ว ก็จะวางละ
เ ป๊ ง !!
เข้าใจมั้ยว่า เงียบมากอ่ะ ตอนกินกันอ่ะ
แล้วไม่ใช่อะไร เรากินอยู่ ใกล้ๆ พระอาจารย์
เหว๊ยยย เกือบจาซวยไปแล้วกรู
แต่ก็ต้องเก๊กหน้าไว้
เฮ่อๆ รอดตัวไป
วั น ที่ 2
นอนเมื่อวานเที่ยงคืน ครึ่ง
แหกขี้ตามาอาบน้ำ ตอน ตี3 ครึ่ง
ทั้งๆ ที่ความจริง วัดให้ตื่น ตี 4 ครึ่ง
กรูล่ะ โครต ง่วง
อาบเส็จไปนอนอีกแป๊บนึง แป๊บเดว จริงๆ
หลวงเพ่ เต่าก็เรียกให้ไปทำวัตร - สวดมนต์เช้า
โอ้ มายก็อด *O*
เราก็ว่าดีนะ สวดมนต์ตอนเช้าอ่ะ
โอย ยย แต่มานไม่ใช่จะดีแล้วล่ะค่ะ
เพราะมานต้องสวดสรภัณญะ
แต่ละอันนะ ยาว ยาววววว
สวดยากกก ไม่เคยพบเคยเจอ
ต้องนั่งพับเพียบ เรียบร้อยดั่งกับผ้าพับไว้
พอเปลี่ยนมานั่งขัดสมาธิ ก็ดี
แต่ดีแป๊บเดว แล้วมานก็ปวดหลัง ปวดแล้วปวดอีก
นั่งท่าไหนมานก็ปวดขา ปวดหลังไปหม๊ด
ดีจั๊ย ดีใจจบละ
นั่งสมาธิต่อ
นานแค่ไหนไม่รู้อ่ะ ที่รู้ๆ คือนานมากกกก
แล้วเข้าใจมั้ย ว่ามาน ง่วงอ่ะ ง่วง
นอนมาแค่ 3 ชม.
แล้วให้มานั่งสมาธิอ่า
ต้องหลับตา ทำจิตให้เป็นสมาธิ
หายใจ เข้าออก
5 นาที แรกเหมือนจะ OK
แต่หัว งึ่กๆ ไปได้ไงก็ก็ม่ายรุ
ไอ้เราก็พยาย๊าม พยายาม ทำให้ได้
แต่มานหัว มันไม่พยาม กับเราเลย
มันงึ่กๆ เรื่อย
เอ้อ เวลาพระอาจารย์ท่านกล่าว
แล้วให้พูดตาม
ประมานว่า แผ่เมตตาอารายเงี้ยนะ
โห่ ไอ้คำว่า เทอญ อ่ะ
มานนึกว่าจะจบใช่มั้ย
แล้วแกลากเสียงยาวไง
เหมือนจะจบแต่ แมร่ง ไม่ยอมจบซักที
กรูก็ร๊อ รอ
โครตเบื่ออ่ะ
ตอนบ่าย มีเข้าฐาน 4 ฐาน
ฐานแรก เอาพระจากไหนมาวะ
ขี้อาย โคดๆ
ไม่พูดไม่จา แต่ก็ไม่ใช่ว่าบึ้ง ตึง นะ
ก็พระแกัน่งอยู่บนเก้าอี้
ไม่พูด ซักที
พวกเราก็นั่งกันเปนแถวๆ รอจด ไปส่ง
แกพยายามจะพูดนะ แต่ก็ก็พูดได้ประมาน 3 คำอ่ะ
แล้วหน้าแกเงี้ย จะแบบว่าอายมากๆ
ขอโทดนะที่จะ พูดต่อไปอ่ะ
ให้นึกหน้ากระเทย อายอ่ะ
เหมือนแกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
แล้ว พระที่มาด้วยกันก็นั่งนิ่งไม่ช่วยอารายเล้ย
นั่งยิ้มอยู่ นั่นแหละ
พอพระแกพยายามพูด
พอแกพูดไปไดแล้ว เออนะ
ไอ้พวกเราที่จ้องมองอยู่นาน ด้วยความสงสัยอย่างแรง
ก็หลุด ก๊าก ออกมา
มานพยายามไม่ขำ อ่ะ
แต่มานก็ขำกานจนได้
เราก็พยามไม่ยิ้มากที่สุดอ่านะ
เก๊กกานเต็มที่ จดๆๆ ไม่มองหน้าพระอาจารย์
แล้วพระอาจารย์แกก็ไม่มองหน้าเราด้วยอ่านะ
มองแต่ พื้นหรือ ไม่ก็มองไปทางโน้น นี้ ม่าง
เหวอ สงสัย เพิ่งบวช
ตอนกลางคืน มีเทศน์เรื่อง มารดา
ช่างน่าเศร้า
แต่ตอนที่พระอาจารย์ acting เสียงอ่าไม่ร้องเลย
มัวคิดเรื่องไรอยุ่ก็ไม่รู้ รู้สึกตัวอีกที
เหมือนมันมีเสียงสูด ขี้มูกอ่า
ก็เออเริ่มฟังแต่มานก็ไม่วึ้งเท่าไร่ว่ะ
พระแก act เสียงมากไปอ่ะ จนทามให้เรา หมดมู้ด
แต่ก็น้ำตาร่วงจนได้อ่ะ
ตอนที่ให้นักเรียนทั้งๆ หลายออกไปพูดหน้าแถวอ่ะ
ก็มีตัวอย่างของเพื่อนๆ ที่เส้าๆ ทั้งนั้นเล่ย
บางคนร้องไห้ไป พูดไป
งี้กรูก็ร้องตามเลยอ่า
บางคนก็พูดโคดซึ้ง
เฮ่อๆ ชีวิตจริงของละคนมานน่าเส้าอย่างนี้นี่เอง
บางคนก็แบบว่า พูดไม่ออก จบไมค์แล้วร้องไห้ไปเลยอ่ะ
เราก็ร้องตามเค้าไปอีกรอบ เส้าไปด้วย
วั น ที่ 3
กินข้าวเส็จ ก็ล้างห้องน้ำวัดกันอีกซักรอบก่อนกลับ
ถือว่า ถ้าไม่ได้ล้างแล้วยังไม่ได้มา
แล้วมีพิธีทอดผ้าป่าสารภาพบาป
ให้เขียนบาปตั้งแต่เกิดที่เราทำอ่า
ส่วนมากก็บรรยายกานเต็มที่
บางคนก็เขียนไป บอกว่า
ด่าพ่อแม่ ดูดบุหรี่ กินเหล้า
เกือบจะตบพ่อแม่
ลองยาเสพติด แทบทุกชนิด
บางคนก็มีบอกว่า ชอบหลอกผู้หยิงให้ช้ำใจ
เอ้อไอ้เหี้ยนี่นะ อย่าให้เเห็นหน้า ไอ้เวรเอ๊ย
ก็วัดให้เขียนใส่กระดาษแผ่นน้อยอ่ะ ไม่ต้องเขียนชื่อ
ผู้หญิงบางคน เขียนถึงว่า มีอะไรกับ ผู้ชาย
โอ้โห กันทั้งวัด
ส่วนเราน่ะรึ ฮึๆ
ก็มีนะ เถียงพ่อแม่ นินทาครู ด่าครู
ลอกการบ้าน ลอกข้อสอบ
นั่งสมาธิแล้วหลับ
บางวัน น้ำลายแตกพองก็มี 5+
และอีกมากมาย จนถึงตบยุงอ่ะ
,,,>>>PS.


อัพยาวมากมาย
เราขี้เกียจอ่าน
โทดด้วยนะ
มาเม้นให้แทนอ่ะ
เพลงเพราะมากมายเลย
ไปไดเราบ้างนะ